عيون التفاسير للفضلاء السماسير
Sîvâsî’nin tefsirini yazarken kullandığı ana kaynaklar, Semerkandî(v. 375/985)’nin Tefsîru’l-Kur’âni’l-Azîm’i, Beğavî(v. 516/1122)’nin Me’âlimu’t-Tenzîl’i ve Zemahşerî(v. 538/1143)’nin Keşşâfıdır. Müellif kısmen de, Vâhidî (v. 468/1075), Fahreddîn er-Râzî (v. 606/1209), Kurtubî (v. 671/1272) ve Kâzî Beyzâvî (v. 685/1286)’den yararlanmıştır.
‘sultânu’l-müfessirîn’ diye anılan Ebû’s-Su’ûd (v. 982/1574)42, İsmail Hakkı Bursevî (v. 1137/1724)43 ve Lutfullah Erzurûmî (v. 1202/1787)44 Sîvâsî’nin etki ettiği müfessirlerdendir. Hatta Hasan Basri Çantay bile mealini kaleme alırken Sîvâsî’den yararlanmıştır. 1
Sîvâsî’nin, ‘Uyûnu’t-Tefâsîr li’l-Fuzalâ’i’s-Semâsîr adlı bu tefsiri, dirâyet metoduna göre Arapça olarak yazılmış orta hacımlı selis bir tefsirdir.
1. Bkz., Çantay, Hasan Basri, Kur’ân-ı Hakîm ve Me’âl-i Kerîm, 4. baskı, istanbul, 1962, s. 17 (Bakara (2) sûresinin 25. âyetin me’âline ait 19. dipnot).
Özeti
