Eğitim Kurumu   ( 2141 )   في الكتب   ( 1659 )   في المؤلفين   ( 4831 )  
في المجلات   ( 786 )   في المكتبات   ( 151 )   في المدن   ( 182 )  
في المقالات   ( 2196 )   Multi Media   ( 323 )   Fetvalar   ( 894 )  
مجموع عدد الزوار
9129104
مجموع عدد الاعضاء 1490
Online Üye 0

Eskişehir

 تفاصيل حول المدينة رقم المدينة : S- 32  
اسماؤها الاخري البلد
Dorylaion, Dorylaeum, Darauliya, Adruliya, Drusilya   Türkiye  
مؤسسها تاريخ التاسيس
Eretrialı Doryleos    
   
Şehir No: S-32 عدد الزيارة : 7809
الإبلاغ عن خطأ التوصية

ملخص
google map link için tıklayın

معلومات عامة

Eskişehir

 

İç Anadolu Bölgesinin Kuzeybatı bölgesinde yer alır. Güneyden Afyon, güneydoğudan Konya, doğudan ve kuzeyden Ankara, kuzeybatıdan Bolu, batıdan Bilecik ve Kütahya illeri ile çevrelenmiştir. İlin kuzeyini, batı - doğu yönünde Bozdağ, Sündiken dağları kaplar; İlin güneydoğu köşesinde, Sakarya dirseği içinde başlayan Sivrihisar dağları güneydoğuda -kuzeybatı yönünde İli ortadan katederler. Türkmen dağının doğu etekleri İlin batı ve güneybatı köşesinde yer alır ve yukarı Sakarya ovasına kadar dayanır.

İl sınarları içindeki başlıca ovalar, Porsuk Ovası, Yukarı Sakarya Ovası, Sarısu Ovası ve Seyitgazi Ovasıdır. Türkiye’ nin en önemli akarsularından olan Sakarya, aynı zamanda Eskişehir’in de başlıca akarsuyudur. Çok sayıda kola sahiptir. En önemli kolu Porsuk çayıdır. Bundan başka Sakarya’nın kolları ise Sarısu, Seydisuyu ve Bardakçı suyudur.

 

Bugünkü Eskişehir ili, Eski ve Orta çağlarda Yunanca Dorylaion, Latince Dorylaeum ismi ile tanınan bir kentti. Arap kaynaklarında ise şehrin adı Darauliya, Adruliya ve Drusilya olarak verilmiştir. Dorylaion, antik kaynaklarda önemli yolların kavşak noktasında kaplıcaları ile ünlü, ticaret ile zenginliğe kavuşmuş bir Frigya (Phrygia) şehri olarak geçer ve şehrin kurucusu olarak Eretrialı Doryleos gösterilir.

Özellikle Bizans çağında önem kazanan kentte imparator Justinianos'un yazlık sarayının varlığından söz edilir. 19. yüzyılda birçok gezgin ve bilim adamı, bölgeye yaptıklan gezilerin ve araştırmaların sonucunda Eskişehir'in 3 km. kuzeydoğusunda, Porsuk Çayı'nın kuzeyinde yer alan bugünkü adıyla Şarhöyük ören yerinin antik Dorylaion şehri olduğunu saptamışlardır. Burası 17 m. yüksekliğinde, 450 m. çapında Orta Anadolu'nun orta büyüklükteki höyüklerinden biridir. Burada 1989 yılında itibaren Kültür Bakanlığı ve Anadolu Üniversitesi adına Prof, Dr. A. Muhibbe Darga başkanlığında bir ekip tarafından arkeolojik kazılara başlanmıştır. Halen devam etmekte olan kazılarda, höyükte şimdilik Osmanlı Döneminden ilk Tunç Çağı'na kadar geri giden sürekli bir yerleşmenin olduğu saptanmıştır.

Dorylaion - Şarhöyük, Bizans'ın Selçuklulara karşı korunmasında büyük rol oynamış ancak 1176'da Selçuklu Sultanı II. Kılıçaslan'nın Bizans İmparatoru Manuel Komnenos'u mağlup etmesinden sonra kent, Selçukluların egemenliği altına girmiştir. Bundan sonra uzun bir zaman yıkık ve terkedilmiş olan Dorylaion-Şarhöyük'ün yakınında, harabenin güneyinde yeni bir yerleşme kurulmuştur. W. M. Ramsay'in bildirdiğine göre, büyük olasılıkla Dorylaion harabelerine Eskişehir adı verilmiş ve bu ad o zamandan günümüze uzanmıştır. Bölgenin ilk yerleşme noktası şimdiki yerin 6 km kuzeyindeki Dorylaion’ dur. Tarihinin çok eski olmasından dolayı da Eskişehir adı verilmiştir.

 

Yapılan arkeolojik çalışmalar sonucu çıkan eserlerin verdiği bilgilerden, Eskişehir ve yöresinin, M.Ö. 3000 yıllarına kadar varan, eski bir yerleşim yeri olduğu anlaşılmaktadır. Anadolu’ da M.Ö. 2000 yılında hüküm süren Hititler devrinde de Eskişehir’in önemi ve yeri dolayısıyla Eti’lik (Beylik) olduğu görülmektedir. M.Ö. 1200 yılından sonra Frigler Anadolu’ya girmiş ve Eskişehir bir Frig şehri olarak Dorylaion adı ile kurulmuştur. Friglerden sonra şehir Lidyalıların, M.Ö. 546 yılında da Perslerin hakimiyetine girmiştir. M.Ö. 334 yılında İskender’in eline geçen Eskişehir, İskender’ in ölüm tarihi olan M.Ö. 323 yılına kadar Hellenizm dönemini yaşamıştır. Greklerin, Anadolu’ ya bu devirde, kitleler halinde gelip yerleştikleri, tarihi belgelerden anlaşılmıştır. M.Ö. 190 yılında Romalıların eline geçen Eskişehir, Roma’nın M.S. 395’ de ikiye bölünmesine kadar Roma İmparatorluğu’nun, sonra da Bizanslıların idaresinde kalmıştır.

Büyük Selçuklu İmparatorluğu zamanında doğudan gelen bir çok Türk Boyları, Bizanslıların zayıflığından da istifade ederek Doğu Anadolu’ ya yerleşmeye başladılar. Selçuklu Hükümdarı Alparslan’ ın 1071 ‘de Malazgirt Savaşını kazanmasından sonra Türklere bütün Anadolu kapıları açıldı. Süratle ilerleyen Türk orduları 1074 ‘de Eskişehir’i aldılar. Bundan sonra Eskişehir, doğudan devamlı gelen boylar için bir yerleşme noktası oldu.

 

Eskişehir, Anadolu Selçuklularla Haçlılar arasında yapılan kanlı savaşlara sahne olmuştur. Anadolu Selçuklularının kuruluşundan yıkılışına kadar bir Selçuklu şehri olarak kaldığı halde, bu savaşlar nedeniyle fazla Selçuklu eseri yapılamamıştır. Anadolu Selçuklularının tarihi eserleri, o devirde uzun süre uç beyliğin merkezi olan Sivrihisar’ da görülür. Osmanlı Devletinin Kurucusu Osman Bey, 1284 yılında Anadolu Selçuklu Sultanı Mesut tarafından gönderilen fermanla aşiret reisliğinden çıkarak uç beyi olmuştur. Osman Bey, uç beyi olduktan sonra, gün geçtikce kuvvetlenmiş ve 1289 yılında hakimiyet sahasına Eskişehir ve İnönü’yü de katmıştır.

Osmanlıların ilk zamanlarında, devletin kuruluş merkezlerinden birisi olması sebebiyle Eskişehir’e yakın ilgi gösterilmişse de Duraklama ve Gerileme devirlerinde pek ilgi gösterilememiştir. Bu nedenle Eskişehir, yakın zamana kadar gelişememiştir. Şehir, ancak 1877-1878 Osmanlı - Rus harbinden sonra muhacirlerle beraber kalabalıklaşmaya başlamış ve gelişmiştir. Eskişehir’in asıl gelişmesi demiryolunun işletmeye açılmasından sonra olmuştur. Bugün Türkiye’nin sayılı merkezlerinden olan Eskişehir, Fatih’in ilk zamanlarına kadar Ankara Beyliğine bağlı olarak kalmıştır. 1451 yılından sonra Kütahya’nın Beylerbeylik haline gelmesi üzerine Anadolu İdari Teşkilatında değişiklik olmuş; bu arada Ankara’ ya bağlı bulunan Eskişehir, Kütahya Beylerbeyliğine bağlanmıştır. 1841 yılından sonra değişen idari taksimatta Eskişehir, merkezi Bursa olan Hüdavendigar eyaletine bağlanmış ve 1925 yılına kadar Kaymakamlıkla idare edilmiştir.

 

20. yüzyılın başlarında Eskişehir, bağımsız bir mutasarrıflıktı ve çevresiyle birlikte kalabalık bir nüfusa sahipti. Bugün olduğu gibi o günlerde de tarım, Eskişehir'in yaşamında önemli bir yer tutuyordu. 1890'lı yıllarda Eskişehir'e gelen demiryolu da gelişerek, doğal ticaret yollarını takip etmiş, Eskişehir, batıdan gelip doğu ve güneye giden demiryollarının bir kesişim noktası haline gelmişti. 1892 yılında kurulan Cer Atölyesi, demiryolunun ve demiryolu araçlarının bakım ve onarımını yapan önemli bir kuruluş olma özelliğini de taşıyordu. Demiryolu Eskişehir'in ticaretini canlandırmış, burayı ticaretin yanı sıra askeri açıdan da önemli bir stratejik nokta konumuna getirmişti.

 

Cumhuriyetin ilanından sonra, Sancak ve mutasarrıflıkların il yapılmaları üzerine, Eskişehir'de 1925 yılında il olmuştur. 1926 yılında Eskişehir'in, Sivrihisar, Mihallıçcık ve Seyitgazi olmak üzere üç ilçesi bulunuyordu. 28.06.1954 tarihinde 6321 sayılı kanunla Çifteler, Mahmudiye, 27.06.1957 tarihinde 7033 sayılı kanunla Sarıcakaya ilçe haline getirildi ve Eskişehir'in ilçe adedi 6'ya çıkmış oldu. Daha sonra, 19.06.1987 tarihinde 3392 sayılı kanunla Alpu, Beylikova, İnönü; 9.05.1990 tarih ve 3544 sayılı kanunla Günyüzü, Han ve Mihalgazi ilçe haline getirilmiştir. Böylece ilçe sayısı 12'ye çıkmıştır.

 

Cumhuriyetten önce ekonomisi genelde tarıma dayalı olan Eskişehir'de 1894’te Almanlar tarafından Lokomotif ve Tamir Atölyesi kurulmuş ve bu atölye 1924 yılında T.C.D.D. işletmesine devredilmiştir. Cumhuriyetten sonra 1933 yılında Şeker Fabrikası ve ona bağlı olarak Makine Fabrikası, 1965 yılında Sümerbank Basma Sanayi Müessesesi kurulmuştur. Şeker Fabrikasına bağlı Makine Fabrikası 1969 yılında müstakil bir kuruluş haline gelmiştir. Bu fabrikalar Bölge Sanayiinin gelişmesi ve dolayısıyla ekonominin canlanmasını sağlamıştır.

Kamu sektörünün yanı sıra özel sektörde çeşitli alanlarda faaliyet göstermeye başlamış, Toprak Sanayii, Un ve Mamülleri Sanayii, Ağaç Sanayii, Çimento ve Mamülleri ile Çelik Eşya Sanayii ve Makine Sanayii gelişmiştir. Bu durumda Eskişehir, Türkiye'nin sayılı illerinden biri haline gelmiştir. Sanayiin daha ekonomik ve rahat çalışabilmesi için Organize Sanayi Bölgesi ve Küçük Sanayi Sitesi gibi sanayi alanları oluşturulmuştur.

           

Ülkemizin tek Uçak Motor Fabrikası (TUSAŞ) ile Dizel Lokomotif motoru üreten tek fabrikası (TÜLOMSAŞ) Eskişehirdedir. Yine ülkemizin en yüksek kapasiteli Buzdolabı (ARÇELİK) ve Kompresör Fabrikası burada bulunmaktadır.

Ayrıca Bisküvi Üretimi ve Soba üretiminde de Eskişehir ülke genelinde ağırlıklı bir paya sahiptir.

 

Yeraltı kaynakları itibariyle zengin bir potansiyele sahip olan ilde, Boraks, Krom, Magnezit, Mermer, Perlit, Kömür, Demir, Kaolen, Bentonit, Talk, Alçı taşı, Kireç taşı, Amyent, Atapuljit, Bakır, Dolomit, Florit, Kalsedon, Tuğla ve Kiremit hammaddesi ile Lületaşı çıkarılmaktadır. Lületaşı çıkarımının tamamına yakını bu ildedir. Ayrıca termal ve turizm nitelikli sıcak sular ile maden suları da bulunmaktadır.

Eskişehir yurdumuzun önemli tarım merkezlerinden biridir. Özellikle tahıl üretiminde önemli paylara sahip olan il, Şeker Pancarı gibi bitkilerin üretiminde de önemli yer teşkil etmektedir. Ekim yapılan arazilerin kuru arazi olması nedeniyle sahip olunan arazinin tümüne her yıl ekim yapılamamaktadır. Ayrıca ilde düşen yıllık yağış miktarının azlığı bu olayı kaçınılmaz kılmaktadır.

Eskişehir’de et ve süt üretimi önemli bir yer tutmaktadır. Kültür ırklarının çoğalması süt miktarını artırmıştır.

 

Gezilecek Yerleri:

Kaplıcalar:

Sakarı Ilıcaları: Eskişehir'in kuzeyinde yer alır. Eskişehir'e uzaklığı 32 km.'dir. Orman içerisinde turistik belgeli tesisin yanısıra çadır alanları da vardır. Doğa ile içiçe olunabilecek bir kaplıca merkezidir.

Hasırca: Porsuk Barajı üzerinde çam ormanları içerisinde cilt hastalıklarına iyi gelen; birisi açık iki tane de havuzun yer aldığı bir mekandır.

Hamamkarahisar Kaplıcaları: Sivrihisar-Polatlı yolunda Eskişehir'in Hamamkarahisar Köyü'ndedir. Cilt hastalıklarına iyi gelmektedir.

Ören yerleri: Frig Vadisi, Pessinus, Doryleaum, Karacaşehir, Midas Anıtı, Yazılıkaya (Midas Kenti).

Külliyeler: Seyit Battal Gazi Külliyesi, Kurşunlu Külliyesi.

Odunpazarı evleri: Eskişehir'in ilk yerleşim yerini oluşturan Odunpazarı semtindeki Osmanlı Dönemi'nden kalma tarihi evlerdir. Safranbolu, Beypazarı, Göynük gibi yerlerdeki mimari özellik ve motifleri taşırlar. Eskişehir'in Odunpazarı semti kentin güney kesimindeki tepelerin üzerine kurulmuştur. Bademlik denilen bölgeye uzanır.

 

 

 

 

 

 

 

husbands who cheat why do married men cheat on their wives dating for married men
open why women cheat on husbands how many guys cheat

المؤسسات
1.Anadolu Üniversitesi -
2.Açıköğretim Fakültesi (Anadolu Üniv.) -
3.Eczacılık Fakültesi (Anadolu Üniv.) -
4.Edebiyat Fakültesi (Anadolu Üniv.) -
5.Eğitim Fakültesi (Anadolu Üniv.) -
6.Fen Fakültesi (Anadolu Üniv.) -
7.Güzel Sanatlar Fakültesi (Anadolu Üniv.) -
8.Hukuk Fakültesi (Anadolu Üniv.) -
9.İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi (Anadolu Üniv.) -
10.İktisat Fakültesi (Anadolu Üniv.) -
11.İletişim Bilimleri Fakültesi (Anadolu Üniv.) -
12.İşletme Fakültesi (Anadolu Üniv.) -
13.Mühendislik Mimarlık Fakültesi (Anadolu Üniv.) -
14.Eğitim Bilimleri Enstitüsü (Anadolu Üniv.) -
15.Engelliler Araştırma Enstitüsü (Anadolu Üniv.) -
16.Fen Bilimleri Enstitüsü (Anadolu Üniv.) -
17.Sağlık Bilimleri Enstitüsü (Anadolu Üniv.) -
18.Güzel Sanatlar Enstitüsü (Anadolu Üniv.) -
19.Sosyal Bilimler Enstitüsü (Anadolu Üniv.) -
20.Uydu Ve Uzay Bilimleri Enstitüsü (Anadolu Üniv.) -
21.Engelliler Entegre Yüksekokulu (Anadolu Üniv.) -
22.Sivil Havacılık Yüksekokulu (Anadolu Üniv.) -
23.Turizm Ve Otel İşletmeciliği Yüksekokulu (Anadolu Üniv.) -
24.Yabancı Diller Yüksekokulu (Anadolu Üniv.) -
25.Eskişehir Meslek Yüksekokulu (Anadolu Üniv.) -
26.Porsuk Meslek Yüksekokulu (Anadolu Üniv.) -
27.Devlet Konservatuvarı (Anadolu Üniv.) -
28.Beden Eğitimi Ve Spor Yüksekokulu (Anadolu Üniv.) -
29.Endüstriyel Sanatlar Yüksekokulu (Anadolu Üniv.) -
30.Eskişehir Osmangazi Üniversitesi -
31.İlahiyat Fakültesi (Eskişehir Osmangazi Üniv.) -
32.Tıp Fakültesi (Eskişehir Osmangazi Üniv.) -
33.Eğitim Fakültesi (Eskişehir Osmangazi Üniv.) -
34.Fen Edebiyat Fakültesi (Eskişehir Osmangazi Üniv.) -
35.İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi (Eskişehir Osmangazi Üniv.) -
36.Mühendislik Mimarlık Fakültesi (Eskişehir Osmangazi Üniv.) -
37.Ziraat Fakültesi (Eskişehir Osmangazi Üniv.) -
38.Fen Bilimleri Enstitüsü (Eskişehir Osmangazi Üniv.) -
39.Sosyal Bilimler Enstitüsü (Eskişehir Osmangazi Üniv.) -
40.Sağlık Bilimleri Enstitüsü (Eskişehir Osmangazi Üniv.) -
41.Metalurji Enstitüsü (Eskişehir Osmangazi Üniv.) -
42.Turizm Ve Otel İşletmeciliği Yüksekokulu (Eskişehir Osmangazi Üniv.) -
43.Eskişehir Sağlık Yüksekokulu (Eskişehir Osmangazi Üniv.) -
44.Mahmudiye Meslek Yüksekokulu (Eskişehir Osmangazi Üniv.) -
45.Sivrihisar Meslek Yüksekokulu (Eskişehir Osmangazi Üniv.) -
46.Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulu (Eskişehir Osmangazi Üniv.) -
47.Köy Enstitüsü -
48.Şeyh Şucauddin Kulliyesi -

Bu şehirde kayıtlı üyeler
Kullanıcı Yorumları

! Yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üyelik için lütfen sayfanın üst kısmında yer alan"Üye Giriş | üye ol" linkine tıklayınız.

Kayıt Ekleyen / Eklenme Tarihi
Nurgül Çepni / 26.12.2008



Eski Eserler


Eski Eserler Kütüphanesine Hoşgeldiniz!

Hesap İşlemleri

Üye değil misiniz? Üye olun!

Eski Eserlere üye olarak, kütüphanenimiz ve eserlerimiz hakkında paylaşımlardan hesabınız üzerinden faydalabilirsiniz...