Eğitim Kurumu   ( 2141 )   Kitaplarda   ( 1659 )   Yazarlarda   ( 4831 )  
Dergilerde   ( 786 )   Kütüphanelerde   ( 151 )   Şehirlerde   ( 182 )  
Makalelerde   ( 2196 )   Multi Media   ( 323 )   Fetvalar   ( 894 )  
Hit
9129104
Üye 1490
Online Üye 0

Camgeranlar (Cemaati Camgeranı Hassa)

 Eğitim Kurumu Detayı No : E- 2117  
Kurucusu Kuruluş Tarihi Eğitim Dili Şehir / Ülke
İstanbul / Türkiye
Özellik Türü
Cam Üretimi  Osmanlı Sanat Kurumları 
Adres Web
,
       
Kurum No: 2117 Hit : 1432 Hata Bildirimi Tavsiye Et

   Kuruma ait Dergileri Kütüphaneleri Fakülteleri Üniversitesi İlgili Kurumlar Tezler


Eğitim Kurumuna ait Dergiler

Eğitim Kurumuna ait Kütüphaneler

Eğitim Kurumuna Ait Akademik Birimler

Universite 

ilgili kurumlar 

Eğitim Kurumuna ait Tezler

Özeti

Hakkında Bilgi

Camgeranlar (Cemâat-i Câmgerân-ı Hâssa)

“Cemâat-i câmgerân-ı hâssa” olarak defterlere kaydı düşülen camcılar bölüğüne bağlı sanatkârlar saray için cam malzemeden eşyalar üretmekteydi. Bu eşyalar arasında lambalar, kandiller, laledanlar, çiçeklikler, daldırmalar, kupalar, sürahiler, karlıklar, kaseler, fincanlar, gülabdanlar vb. günlük kullanım eşyaları sıklıkla üretilerek dönemin zevkine uygun şekilde bezenmekteydi.
Osmanlı üretimi camlar düz cam, renkli cam ve billur olmak üzere üçe ayrılmaktaydı. İstanbul’da cam üretimine uygun ince ve beyaz renkteki kum Yedikule yakınlarındaki Kumboğazı’ndan çıkarılmaktaydı. 16. yüzyılda saray için üretilen cam eserlerin varlığını kanıtlayan en önemli belge, Sultan III. Murad (1574¬1595) döneminde hazırlanmış sultanın şehzadesinin sünnet şenliklerini tasvir eden minyatürlerle kaplı Surname-i Hümayun adlı eserdeki camcıların geçişi sahnesidir (TSMK H.1344, y.32b-33a). Bu minyatürde dönemin cam ustaları bir tarafta ellerinde tuttukları eserlerini gösterirken bir tarafta da cam fırınının önünde, çeşitli aletlerle hünerlerini sergileyip, üfleyerek şişirme gibi dönemin cam tekniklerini uygulamaktadırlar. Çeşitli belgelere göre, 17. yüzyılda İstanbul’da cam üretiminin yapıldığı atölyelerin Eyüp civarında olduğu görülmektedir. 18. yüzyılda Venedik ve Bohemya gibi merkezlerden cam ithali yoğunlaşmış ancak İstanbul’daki cam üretimi Eğrikapı ve Tekfur Sarayı civarında gerçekleşmeye devam etmiştir.[1] Ayrıca Bakırköy’de Baruthane-i Amire civarında hayvan gücüyle işleyen çarklar, dibekler,  
perdah yerleri, camhane ve güherçile kazan ve ocakları bulunmaktaydı. 18. yüzyılın sonunda Beykoz Cam Fabrikası’nın faaliyete geçirilmesiyle yerli üretim camlarda bir canlanma dönemi yaşanmıştır.
Ehl-i Hiref’e bağlı cam ustalarının maaş defterlerindeki kaydı 1596 tarihinden
itibaren görülebilmektedir. Söz konusu tarihte sayıları on bir olan bölüğün mevcudu bu dönemden sonra azalmaya başlayarak 18. yüzyılda ancak iki olabilmiştir.

[1] Banu Mahir, “Osmanlı Başkenti İstanbul’da El Sanatları”, a.g.m., s.310,312. 


Kadrosu

Mezunları

Fihrist 
Kullanıcı Yorumları

! Yorum yazabilmeniz için üye olmalısınız.
Üyelik için lütfen sayfanın üst kısmında yer alan"Üye Giriş | üye ol" linkine tıklayınız.

Kayıt Ekleyen / Eklenme Tarihi
Sümeyye Abaci / 9.6.2015



Eski Eserler


Eski Eserler Kütüphanesine Hoşgeldiniz!

Hesap İşlemleri

Üye değil misiniz? Üye olun!

Eski Eserlere üye olarak, kütüphanenimiz ve eserlerimiz hakkında paylaşımlardan hesabınız üzerinden faydalabilirsiniz...